| Nuan's profileการผจญภัยของปลาทองPhotosBlogLists |  Tools  Help |
การผจญภัยของปลาทองกาลครั้งหนึ่งไม่นานมานี้ ปลาทองตัวนี้มีความจำยาวเกินกว่าปกติ!
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
6/16/2009 เพิ่งรู้ว่าศาสนามีประโยชน์เพิ่งเข้าใจว่า โลกที่กว้างใหญ่ มีอะไรเยอะแยะที่เราต้องเรียนรู้
เราอาจต้องใช้ทั้งชีวิตเข้าใจมัน ให้เข้าใจว่า มันคือธรรมชาติหมุนเวียนต่อเนื่องไป
เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในโลกนี้หรือทั้งจักรวาลเป็นอะไรที่สามัญเหลือเกิน
ตัวเราก็เป็นฟันเฟืองหนึ่งที่พิสูจน์ให้เห็นว่า เวียน ว่าย ตาย เกิด เป็นเรื่องที่หลีกหนีไม่พ้น
ณ วันนี้ที่เรากำลังนั่งเรียบเรียงความคิด ไม่มีใครตอบได้หรอกว่ามันถูกหรือผิด
แต่เราคิดตามแนวศาสนาพุทธแล้ว เราสงบขึ้นเยอะ...และเราก็รู้สึกว่า เราเป็นผู้เฝ้ามองความเป็นไปของโลก พร้อมๆกับเดินไปตามโลก
เราคิดแบบนี้เฉพาะตอนที่รู้สึกอารมณ์ขึ้น
แต่บางครั้งเราก็คิดว่า เราเป็นเพียงคนตัวเล็กๆที่มีคนมองจากเบื้องบน
เวลาที่ท้อแท้ สิ้นหวัง เรานึกภาวนาขอพลังจากใครบางคน ขอให้มีจิตใจที่เข้มแข็งฝ่าฟันอุปสรรคไปให้ได้
และเมื่อใดที่เราล้มเหลว ก็ขอให้เรามีพลังที่จะสู้ต่อไป และขอความเห็นใจจากคนที่มองเราอยู่ว่า เราแค่เรียนรู้อย่างคนๆนึง
(พุทธ+คริสต์ ฮ่าๆๆๆ)
.
.
นอกจากทางโลก เราก็คิดว่า น่าจะรู้จักทางธรรมเอาไว้ด้วย
เอาไว้แก้ไขปัญหาชีวิตแล้วก็ดำเนินชีวิตให้ง่ายขึ้น
 ปล. วันนี้มาเทศนาโดยเฉพาะ เริ่มแก่แล้ว หุๆๆๆ
5/18/2009 ไปดู Angels&Demons มาเหตุผลที่ดูเรื่องนี้แทน สาระแนฯ ก็คือ ฉากหนังค่ะ
ฉากของเรื่องคืออิตาลี โดยส่วนใหญ่คือ โบสถ์และประติมากรรมโบราณที่มีชื่อเสียง
ถือว่าไปเที่ยวอิตาลี ฮ่ะๆ
หนังสนุกมาก แต่ไม่รู้เรื่องข้อมูลเกี่ยวกับศิลปะเลย ต้องคอยตามข้อพระเอกอย่างเดียว
แต่เรื่องการหาตัวคนร้าย ภาพตามล่า แล้วก็ภาพฉาก (ยังไม่เลิกเพ้อ ฮ่ะๆๆ) น่าสนใจกว่ามาก
ก็เลยช่างมัน ปล่อยให้พระเอกรู้เรื่องไปคนเดียวละกัน
และพอถึงตอนที่เกิดฟ้าแลบ (แอบสปอยล์อ่ะ เรา)
จู่ๆเราก็น้ำตาไหลออกมา! ..ด้วยอารมณ์ซาบซึ้งจัด
สนุกจริงๆนะ
ไม่ใช่แค่ สนุกดี 5/13/2009 วันเปิดฟ้าใหม่งั้นเหรอ?เมื่อวานเข้าไปในจุฬาฯ
มีเด็กๆใส่เสื้อชมพูกันเยอะแยะ (ยั้วเยี้ย ฮ่าๆ) เต็มไปหมด
... ไม่รู้จะพูดอะไรดี
คิดว่ารุ่นพี่ในคณะที่ได้เจอหน้า คงต้อนรับและแสดงความยินดีกับน้องๆอยู่แล้ว
หวังว่า น้องๆจะดีใจและอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขและตั้งใจเรียน..
เชื่อว่าจะเป็นอย่างนั้น ^0^ 4/30/2009 งานอดิเรก~การช็อปปิ้ง คือ การได้เลือก และการครอบครอง
การดูละครน้ำเน่า คือ การจินตนาการไปสู่อีกตัวตนหนึ่งของเราที่ซ่อนอยู่
นี่เป็นงานอดิเรกของใครหลายๆคน เป็นการทิ้งตัวเองในภาคหนึ่ง หาสิ่งที่ไม่มีอยู่ในการทำงาน
ถ้าดูแค่งานอดิเรก..แปลกันตามความหมายของเราข้างบน
เราว่า สังคมไทยน่าจะเครียดน่าดู ^0^ 2/10/2009 ชุ่มชื่นใจไปกับคอนเสิร์ตและวันเกิดคนๆหนึ่งเมื่อวันเสาร์ไปดูคอนเสิร์ต SM Town มา
พี่ๆดงบังท่าทางเหนื่อยกันมาก
แต่ทุกคนก็ทำหน้าที่ได้ดี โดยเฉพาะคุณชองยุนโฮที่ยิ้มแย้มโบกมือ เล่นกับแฟนเกือบตลอดเวลา (เท่านี้ก็รักอยู่แล้ว จะเอาให้หลงเลยใช่มั้ย ฮึ?) และคุณชิมชางมินที่อารมณ์แจ่มใส Alive สุดๆ (แอบเห็นตอนทำท่าทางสื่อสารกับแฟนๆนะ น่ารักจริงๆ) หลายชั่วโมงที่นั่งดูคอน บอกจริงๆว่า ไม่อยากกระพริบตา เสียดายวินาทีที่จะได้เห็นดงบัง
ถึงจะพลาดบางช็อต แต่ก็จุใจแล้วอ่ะฮับ พี่ๆเค้าอารมณ์ดีให้เห็น เท่านี้ก็ดีใจแล้ว ง้า!~ 2/7/2009 วันปัจฉิมที่...วันศุกร์นี้ เหมาะแก่การจัดงานปัจฉิม ทุกฝ่ายคงเห็นดีกันตามนั้น
และมันเป็นอะไรวะ ทุกครั้งที่มีนัดรวมหรืออะไรที่เกี่ยวกับคณะแบบนี้ เรามักจะพลาดเสมอตั้งกะปี 1
วันนี้ก็เลื่อนเวลาถ่ายรูปเอก ไอ้เราก็ตื่นสายด้วย
สุดท้ายตัวเองไม่มีรูปถ่ายกับเพื่อนในเอกลงในหนังสือรุ่น นี่เซ็งมาก
ช่วงบ่ายก็มีงานปัจฉิม บายเนียร์ แนะแนวเรียนต่อ ..เรียกงานอะไรกันแน่ไม่รู้
รู้แต่ว่า ทำไมคนหายไปไหนกันหมด? บรรยากาศไม่ครึกครื้นเลย สมกับเป็นคณะของเด็กเรียนจริงๆ
วันนี้กลับบ้านมาแบบงงๆ โหวงๆกับชีวิต 2/5/2009 กำลังจะจบแล้วค่ะช่วงเดือนแห่งการเลี้ยวโค้งของชีวิตมาสู่ข้าแล้ว ข้าท่านทั้งหลาย
ทุกเทอมมันก็จะเป็นอย่างนี้เสมอ คือ ปลายภาคเพิ่งมาหัวฟูปั่นทำรายงาน การบ้าน ผสมรวมอ่านหนังสือสอบไปด้วย
แต่ว่าเดือนนี้ไม่ใช่ไง มันเป็นเดือนสุดท้ายของป.ตรีแล้ว
เพิ่งรู้สึกว่าจะ จาก ก็ตอนเรามีที่ไปแล้ว--ตัดสินใจอนาคตไปบ้างแล้ว
ความรู้สึกก็ประมาณว่า ได้มองเหลียวหลังหน่อยๆแล้ว ความรู้สึกนี้ก็คือความรู้สึกของวันนี้ที่ได้ถ่ายรูปกับเพื่อนในคณะฯ แล้วได้มอง เก็บภาพความทรงจำนั้นไว้
ช่วงเที่ยงวันนี้คือช่วงแห่งความสุขเล็กน้อย~
คนโน้นคนนี้ที่เคยเห็นหน้าตอนปีแรกๆ เดี๋ยวนี้ก็เปลี่ยนไป เหมือนดอกไม้ที่ผลิบาน
ถึงเราจะไม่ประทับใจชีวิตในมหาวิทยาลัย (หรือคณะ) ใน 4 ปีที่ผ่านมา แต่เราก็ขอขอบคุณทุกอย่างที่เราได้รับมา
สิ่งที่ดีจะเป็นความทรงจำต่อไป สิ่งที่ไม่ดีก็จะเป็นสิ่งเตือนใจต่อไป..เช่นกัน
ขอบคุณเพื่อนๆที่ดูแลเรา อาจารย์ที่ใจดีและคอยสนับสนุน อบรมเราเป็นอย่างดี
จากนี้ไป ถ้าเรานึกถึงเรื่องราวในช่วงชีวิตนี้เมื่อไหร่ (หวังว่า) คงจะมียิ้มขึ้นมาเอง |
My favourite links
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
